Nederlandse wijngaarden

Nederlandse wijngaarden

Het gaat goed met de Nederlandse wijngaarden. De magische grens van de 200 is inmiddels overschreden. Het zijn er nu om precies te zijn 201. Tussen 2000 en 2008 maakte de Nederlandse wijnbouw de grootste sprong vooruit. Dat had te maken met de beschikbaarheid van nieuwe druivenrassen die het goed doen in ons klimaat. In het voorjaar van 2021 zijn er 73.500 nieuwe wijnstokken aangeplant. Dat is goed voor een uitbreiding van het wijnbouwareaal met pakweg 18 hectare. Samen beheren onze wijnboeren nu een oppervlakte van 345 hectare. De meeste wijngaarden vind je in Limburg en Gelderland, maar in elke provincie zijn er steeds meer te vinden.

In het recordjaar 2018 bottelden de Nederlandse wijngaarden samen bijna 1,3 miljoen flessen wijn. Dat is een geweldige opbrengst. Het gemiddelde ligt pakweg tussen de 600.000 en 950.000 liter. Dat is goed voor 0,8 tot 1,3 miljoen flessen. Het verschil tussen een goed en een slecht seizoen is dus maar liefst 500.000 flessen!

Herkomst

De Nederlandse wijngaarden kun je op verschillende manieren rangschikken. In de ene wijngaard verbouwt de boer klassieke en in de andere verbouwt hij nieuwe druivenrassen. Langzaamaan vervagen die verschillen. Wijnboeren maken van nieuwe druivenrassen prima wijnen! Daarom kiest DutchWine4You voor onderscheid op basis van herkomst. Dus: rangschikking op basis van de provinciale Beschermde Geografische Aanduiding (BGA). In de overzichten van wijngaarden nemen we alleen bedrijven en stichtingen mee. Geen hobby-wijngaarden. De wijn moet niet gemaakt zijn voor eigen gebruik, maar voor de verkoop. Dat mag in Nederland alleen met een inschrijving van de Kamer van Koophandel en registratie bij de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO). De wijnverkoop hoeft niet de belangrijkste of enige inkomstenbron te zijn.

Elke provincie een BGA

Onze wijnboeren maken in elke provincie wijn die voldoet aan strenge kwaliteitseisen. Deze eisen hebben een link met het terroir. De wijnen die voldoen aan de vastgelegde kwaliteitseisen krijgen een vermelding Beschermde Geografische Aanduiding (BGA) op het etiket. Noem het maar een keurmerk. Het is de Nederlandse variant op de Franse Indication Géographique Protégée (IGP). Europese wetgeving voorziet voor alle Europese landen in een vergelijkbaar keurmerk. Elke Nederlandse provincie heeft een eigen BGA. Deze zijn bedoeld om de unieke herkomst van de wijnen te garanderen en te beschermen.

Nederlandse wijngaarden

Strenge kwaliteitseisen

Een eigen BGA wijst op een eigen en specifiek terroir. Voordat we alle wijngaarden per provincie opsommen, geven we daarvan een algemene beschrijving. Inmiddels hebben 6 regio’s ook een Beschermde Oorsprongsbenaming (BOB). Dat keurmerk gaat nog een stapje verder dan een BGA. Het is te vergelijken met de Franse Appellation d’Origine Protégée (AOP). De kwaliteitseisen zijn strenger en het gebied is kleiner dan een provincie. Het dorp Vijlen in het Limburgse heuvelland heeft bijvoorbeeld een eigen BOB, omdat het een uniek terroir heeft. Dat geldt ook voor de gemeente Winterswijk in de Achterhoek.

Zonder keurmerk

Het kan zo zijn dat een wijn bewust niet in lijn met de kwaliteitseisen van een BGA of BOB gemaakt wordt. Dan mag het keurmerk natuurlijk ook niet vermeld worden op het etiket. Het ontbreken van een keurmerk betekent overigens niet per definitie dat de wijn dan van een beroerde kwaliteit is. In Frankrijk worden er ook wijnen gemaakt zonder herkomstaanduiding gemaakt. Ze kunnen geen aanspraak maken op het AOP-keurmerk. De reden? De wijnboer wil misschien dolgraag een blend maken met een druivenras dat niet in de voorschriften van de appellatie voorkomt. Dan maakt hij toch gewoon een lekkere Vin de Pays volgens eigen inzichten?

© DutchWine4You